تیم ملی ایران مقابل بلژیک: تغییرات قطعی و محدودیتهای عبث
امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی ایران، در نشست خبری پیش از دیدار با بلژیک اعلام کرد که ترکیب تیم تغییر خواهد کرد. اما تغییرات واقعی که این تیم به آن نیاز دارد، فراتر از خط دفاعی و هافبک است. تغییر در رفتاری که نمایندگان یک ملت هشتاد میلیونی را به مسافرانی تبدیل کرده که فقط چند ساعت اجازه حضور در خاک آمریکا را دارند.
اشتباهات دفاعی یا محدودیتهای سیاسی؟
تیم ملی ایران در بازی نخست مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ مقابل نیوزلند به تساوی رسید. کارشناسان میگویند ایران از نیوزلند قویتر بود، اما اشتباهات خط دفاعی باعث شد دو گل بخورد. قلعهنویی خود به «ساختار دفاعی و اشتباهات فردی» اشاره کرد. اما راستش را بخواهید، وقتی بازیکنان شما فقط ۱۶ ساعت قبل از مسابقه وارد شهر میشوند و باید بلافاصله پس از بازی کشور را ترک کنند، ساختار دفاعی شما پیش از آنکه روی چمن خراب شود، در فرودگاه از هم میپاشد.
قلعهنویی با لحنی نکتهدار گفت: «آن قدری که ما روی هوا هستیم، روی زمین نیستیم.» جملهای که بیشباهت به وضعیت کلی کشور نیست. وقتی نمایندگان یک ملت باید از تیخوانای مکزیک به لسآنجلس پرواز کنند، بازی کنند و همان شب برگردند، واقعا روی هوا بودن از روی زمین بودن بیشتر میشود.
چرا شرایط برای دو بازی اول سختتر بود؟
آمریکا شرایط ورود تیم ایران را محدود کرده بود. بازیکنان و کادر فنی فقط چند ساعت قبل از بازی اجازه ورود به لسآنجلس داشتند و باید بلافاصله پس از بازی به مکزیک بازمیگشتند. قلعهنویی خبر داد که برای بازی آخر، شرایط تغییر خواهد کرد و تیم میتواند دستکم دو روز پیش از مسابقه وارد آمریکا شود. اما خودش پرسید: چرا چنین شرایطی برای دو بازی اول فراهم نشده بود؟
سعید عزتاللهی و قلعهنویی هر دو تأکید کردند که ورود به آمریکا در سفر ۲۰ ژوئن بسیار راحتتر از بار پیش بوده و از سهولت ورود تشکر کردند. عجیب است که باید برای ورود عادی به یک کشور تشکر کرد، انگار نه انگار این حق مسلم ورزشکاران جهان است.
آمادگی روحی جایگزین تمرین فیزیکی
قلعهنویی اعتراف کرد که به دلیل محدودیتها، تیم بیشتر روی آمادگی روحی و روانی و آنالیز بازی تمرکز کرده تا تمرین فیزیکی. رقیب ایران اما دو روز قبل از مسابقه در شهر محل بازی بود و تمرین کرد. وقتی از او پرسیدند آیا مربیان دیگر واکنشی به شرایط تیم ایران نشان دادهاند، گفت چنین چیزی ندیده. البته در دنیای فوتبال حرفهای، هر مربی به فکر تیم خودش است، نه به فکر رقیبی که صبح وارد شهر شده و شب باید خارج شود.
عزتاللهی: تیم دست و پا بستهای نیستیم
سعید عزتاللهی، هافبک دفاعی ایران، در پاسخ به پوریا ژافره از بیبیسی فارسی گفت که تیم ملی ترکیبی از بازیکنان جوان و باتجربه است که «پتانسیلهای بزرگی دارند» و در میدانهای سخت نشان داده «تیم دست و پا بستهای نیست.» او اطمینان داد که تیم تلاش خواهد کرد مقابل بلژیک «باعث افتخار همه ایرانیها» باشد. ایرانیها البته به افتخار نیاز دارند، چه در زمین فوتبال و چه بیرون از آن.
گارسیا و معمای دوکو
در نشست خبری بلژیک، رودی گارسیا، سرمربی این تیم، چندان خوشحال به نظر نمیرسید. او پیش از آغاز پرسشها اعلام کرد که فقط به یک سوال درباره جرمی دوکو پاسخ میدهد. دوکو، ستاره بلژیک، دیدار مقابل ایران را از دست خواهد داد. فدراسیون فوتبال بلژیک میگوید او به دلیل عفونت ریوی قادر به ادامه حضور نیست. در شبکههای اجتماعی اما گمانهزنیهایی مطرح شده که غیبت او ممکن است به تولد فرزندش مربوط باشد. وقتی خبرنگار دیگری بار دیگر درباره دوکو پرسید، گارسیا به شکل محسوسی برآشفته شد. آنچه قطعی است این است که دوکو مقابل ایران بازی نخواهد کرد.
گارسیا و سکوت درباره ایران
گارسیا درباره فضای ورزشگاه و حضور گسترده هواداران ایرانی ترجیح داد پاسخ ندهد. گفت ورزش و سیاست نباید تداخل پیدا کنند و به عنوان سرمربی بلژیک فقط درباره تیم خودش صحبت خواهد کرد. در مسابقه نخست، فارغ از گرایشهای سیاسی، بخش بزرگی از تماشاگران از تیم ملی ایران حمایت کردند و آن بازی تا حدی شبیه بازی خانگی بود. اما گارسیا ترجیح داد وارد این بحث نشود. البته سکوت او قابل درک است. وقتی نام ایران مطرح میشود، دیگر فقط درباره فوتبال صحبت نمیکنید. درباره کشوری صحبت میکنید که نمایندگانش حتی اجازه تمرین دو روز قبل از مسابقه را ندارند.
آیا محدودیتهای ورودی آمریکا عادلانه است؟
خیر، از نظر ورزشی عادلانه نیست. تیمها باید شرایط برابر برای آمادگی داشته باشند. اما این محدودیتها در خلأ ایجاد نشدهاند. سیاستهای حاکمیت ایران که دهههاست با غرب در تقابل است، هزینههای خود را دارد. متأسفانه این هزینه را بازیکنانی میپردازند که فقط میخواهند برای افتخار مردمشان بازی کنند، نه برای حاکمیتی که آن مردم را در خانه سرکوب میکند.
آیا تیم ایران مقابل بلژیک شانس پیروزی دارد؟
بلژیک بدون دوکو ضعیفتر است، اما همچنان یکی از تیمهای قدرتمند اروپاست. ایران با محدودیتهای ورودی، زمان تمرین ناکافی و فشار روحی، کار سختی پیش دارد. اما همانطور که عزتاللهی گفت، این تیم دست و پا بسته نیست. در جام جهانی، شگفتیها اتفاق میافتند.