سیاست

اختلاف ترامپ و زلنسکی بر سر حملات به پالایشگاه‌های روسیه اوج گرفته؛ زلنسکی می‌گوید محدودیت داوطلبانه پایان یافته و اروپا پشت کییف ایستاده است.

دختران محجبه از مدارس باکو بیرون می‌مانند و خیابان‌ها را به کلاس درس تبدیل می‌کنند؛ بحرانی که نشان می‌دهد تحمیل سلیقه حکومت بر تن زنان، به هر زبانی و با هر شعاری، شکست می‌خورد.

نسرین ستوده، وکیل و فعال حقوق بشر ایرانی، برنده جایزه عدالت تولانی ماسکو ۲۰۲۶ شد. این جایزه ۱۵ اکتبر در لاهه به او اهدا می‌شود. ستوده در پیامی از ایران از اعدام دو معترض و سرکوب شهروندان گفت.

قوه قضاییه ابوالفضل دامنجانی، معترض دی ۱۴۰۴ مشهد، را به ۱۵ سال حبس محکوم کرد؛ همزمان زندانیان سیاسی در اعتصاب غذا و یک شهروند بهائی به زندان رفت.

پیام ششم مهرماه منسوب به مجتبی خامنه‌ای ایران را «قدرت اول جهان» بر پایه «محاسبات الهی» می‌خواند؛ همان وعده‌ای که پدرش برای ۱۴۰۴ داد و محقق نشد.

در یک حرکت دیپلماتیک بی‌سابقه، آمریکا و ۲۸ کشور دیگر با صدور بیانیه‌ای مشترک، اقدامات خشونت‌آمیز جمهوری اسلامی در خارج از مرزها را محکوم و از ارزیابی بریتانیا درباره نقش سپاه در حادثه فرفورد حمایت کردند.

زلنسکی آتش‌بس انرژی ترامپ را پذیرفت، اما موشک‌های روسیه باز هم خارکیف را زدند. پوتین نه گفت، ترامپ نمایش داد و اوکراین در میان این بازی سیاسی قربانی شد.

پنتاگون اعلام کرده نضال حسن را به‌صورت علنی و با پخش زنده اعدام خواهد کرد. بازگشتی به سال ۱۹۳۶ که ۲۰ هزار نفر برای تماشای مرگ یک مرد سیاه‌پوست صف کشیدند؛ اما این بار با کیفیت 4K.

بعد از تلاش کمک‌خلبان فلای‌دبی برای عملیات انتحاری در تل‌آویو، اسرائیل سوابق ۲۵۰۰ خدمه پرواز را بازبینی می‌کند. امارات از نقشه تروریستی پرده برداشت و ترامپ و نتانیاهو انگشت اتهام را به سمت جمهوری اسلامی نشانه گرفتند.

در هفته‌های اخیر، بحث احتمال ورود نظامی روسیه به خاک یکی از اعضای ناتو دوباره داغ شده است. مسکو با قاطعیت هرگونه برنامه‌ریزی برای چنین حمله‌ای را رد می‌کند، اما نگرانی‌ها در اروپا، به‌ویژه در کشورهای بالتیک، رو به افزایش است.

آمریکا با تحریم دیوان کیفری بین‌المللی، عملاً به جنایتکاران جنگی چراغ سبز نشان داد و نتانیاهو هم با خوشحالی از این تصمیم استقبال کرد. آیا عدالت در جهان مرده است؟

درگیری در سیستان و بلوچستان به روایتی تازه رسیده: ارتش از یک کشته می‌گوید، مردم از کشتار گسترده. فاطمیون قربانیان پنهان این ماجرا هستند؟

سه سال پس از هفت اکتبر، رویای «عمق راهبردی» به کابوس جنگ خانگی تبدیل شد. تهران حالا با موشک و تهدید هرمز، به دنبال بازدارندگی است؛ اما آیا این بار نقشه‌ها جواب می‌دهد؟

عقب‌نشینی محسن رضایی از تهدید خود نشانه ضعف ساختاری رژیم است؛ تهدیدهای توخالی که اعتبار تهران را در منطقه از بین می‌برد.

جمهوری اسلامی در ادامه سرکوب، دو معترض دیگر را به اعدام محکوم کرد و زندانیان ۶۶ زندان در اعتراض دست به اعتصاب غذا زدند. روایتی از قمار خون و رکوردشکنی در اعدام.

مقایسه انقلاب مشروطه ایران و انقلاب شکوهمند انگلیس نشان میدهد که قانون بدون پشتوانه نهادی فقط یک شعار است؛ در ایران، مجلس پنجم سلطنت را به رضاخان سپرد و پارلمان قربانی استبداد شد.

درگیری معترضان ضد مهاجر با پلیس در بندر گاسپورت بریتانیا، همزمان با ورود ۱۴۹ پناهجو از کانال مانش؛ اعتراض‌ها، آتش‌سوزی‌ها و بازداشت‌ها در حالی که پلیس از ناتوانی خود در مدیریت بحران می‌گوید.

دولت ترامپ یک ماه مانده به انتخابات، ۹۰ دلار به سالمندان میدهد و وعده ۵۰۰۰ دلار به همه را به پیروزی جمهوریخواهان گره زده است. آیا این خرید رأی است یا سیاستمداریِ خوشذوق؟

آغاز سال تحصیلی جدید با موج تازه‌ای از سرکوب دانشگاهی در ایران همراه شد؛ از احکام تعلیق و اخراج تا بازگشت حجاب‌بان‌ها و تحصن دانشجویی در اعتراض به این اقدامات.

آیا مشکل اپوزیسیون کمبود قواعد است یا وجود بازیکنان بی‌صلاحیت؟ نقدی بر مقاله حسین عرب با نگاهی واقع‌بینانه به چالش‌های همکاری در اپوزیسیون.