جام جهانی ۲۰۲۶: حذف بدون شکست ایران و فاجعه فوتبال آسیا
جام جهانی ۲۰۲۶ برای آسیا با وجود ۹ سهمیه تاریخی به ناکامی کشید و تنها ژاپن و استرالیا صعود کردند. تیم ملی ایران با سه تساوی و بدون حتی یک شکست از رقابتها کنار رفت، استعارهای تلخ از سیاستهای استکباری جمهوری اسلامی که در آن بقا بدون پیشرفت به عنوان پیروزی جشن گرفته میشود. در مقابل، آفریقا با اعزام بازیکنان به لیگهای برتر غربی، ۹ تیم از ۱۰ تیم خود را به مرحله حذفی رساند و فاصله عمیق انزواطلبی با ادغام در جهان را نشان داد.
چرا آسیا با ۹ سهمیه در جام جهانی ۲۰۲۶ ناکام ماند؟
آسیا با هشت و نیم سهمیه وارد جام جهانی شد و عراق هم با پیروزی در پلیآف این عدد را به ۹ رساند. نتیجه این گسترش چشمگیر؟ سه پیروزی در ۲۷ مسابقه و حذف هفت تیم. شش نماینده آسیا حتی یک بازی نبردند. این فاجعه را چگونه تفسیر کنیم؟ وقتی انزوای داخلی و رقابت در لیگهای ضعیف به جای حضور در سطح بالا تبلیغ میشود، نتیجهاش همین شکستهای پرگل است. ازبکستان در نخستین حضور خود پنج گل از پرتغال خورد و عراق با ۱۲ گل خورده و شکست تحقیرآمیز پنج بر صفر مقابل سنگال به خانه رفت. قطر هم نشان داد قهرمانی در جام ملتهای آسیا با پول نفت و امکانات مصنوعی، ارزش جهانی ندارد.
حذف بدون شکست ایران؛ استعارهای از سیاستهای بینتیجه
تیم ایران عجیبترین سرنوشت مرحله گروهی را داشت. سه مسابقه، سه تساوی، حذف قطعی. در نظام جدید جام جهانی که تیمهای سوم هم صعود میکنند، یک پیروزی ارزش بسیار بیشتری از چند تساوی دارد. اما تیمی که برای باخت نکردن بازی میکند، هرگز برنده نمیشود. این حذف بدون شکست، به شدت یادآور دیپلماسی و اقتصاد مقاومتی جمهوری اسلامی است. همانطور که در سیاست، «شکست نخوردن» از «پیروزی» مهمتر تلقی میشود، در فوتبال هم نتیجه شد حذفی بیشکوه. سنگال دو شکست خورد، اما چون ریسک کرد و پرگل برد، تفاضل لازم را گرفت و صعود کرد. ایران اما با تفاضل صفر و ترس از باخت، در نهایت هیچ دستاوردی برای ارائه نداشت.
سرمایهگذاری داخلی و توهم خودکفایی چرا شکست خورد؟
قطر و عربستان سعودی میلیاردها دلار برای لیگهای داخلی خرج کردند و ستارههای خارجی آوردند. نتیجه؟ تیمهای ملیشان بدون برد حذف شدند. وقتی بازیکن بومی در لیگی پر از ستارههای وارداتی نیش میخورد، رشد نمیکند، بلکه روی نیمکت ذوب میشود. این سیاست یادآور شعارهای توخالی خودکفایی است. انزواطلبی و بستن مرزها به پیشرفت ختم نمیشود، مگر برای عدهای محدود که درآمد تبلیغات را جیب میزنند. حضور بازیکنان بزرگ خارجی ممکن است توجه رسانهای بیاورد، اما اگر فرصت بازی برای جوانان بومی محدود شود، تاثیر آن بر تیم ملی منفی است.
درس آفریقا؛ چرا ادغام در لیگهای غربی برنده است؟
ضعف آسیا زمانی دردناکتر میشود که عملکرد آفریقا را ببینیم. آفریقا ۱۰ تیم فرستاد و ۹ تیم صعود کردند. تنها تونس جا ماند. راز موفقیت آنها پیچیده نیست. بازیکنان مراکش، سنگال و سایر تیمهای آفریقایی در لیگهای معتبر اروپایی بازی میکنند. آنها با سرعت، فشار و سطح فنی بالای فوتبال باشگاهی غربی خو گرفتهاند. وقتی اشتباه کوچک قیمت دارد، یاد میگیرید دقیق بازی کنید. بازیکنان آسیایی اما در لیگهای داخلی با شدت پایین و فضای امن غوطه میخورند. تفاوت لیگ برتر ایران با لیگ برتر انگلیس، مثل تفاوت شعارهای برزخی با تکنولوژی مدرن است. یکی با وعده سر در کار دارد، دیگری با واقعیت.
تیمهای آسیایی چند برد در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ کسب کردند؟
نمایندگان آسیا در مجموع ۲۷ مسابقه مرحله گروهی تنها سه پیروزی به دست آوردند و بخش عمده نتایج آنها را شکست یا تساوی تشکیل داد.
ایران چگونه بدون شکست از جام جهانی حذف شد؟
تیم ایران هر سه مسابقه خود را با نتیجه مساوی به پایان رساند. با وجود امیدواری تا دقایق آخر برای صعود به عنوان یکی از تیمهای سوم برتر، نتایج سایر گروهها به سود ایران تمام نشد و با تفاضل گل صفر از مسابقات کنار رفت.
چند تیم آفریقایی به مرحله حذفی جام جهانی ۲۰۲۶ راه یافتند؟
از میان ۱۰ نماینده آفریقا، ۹ تیم توانستند به مرحله حذفی برسند و تنها تونس از ادامه رقابتها بازماند.