جام جهانی ۲۰۲۶: سهمیه بیشتر، حذف بدون شکست و مقاومت مضحک
جام جهانی ۲۰۲۶ برای آسیا فاجعهای تمامعیار بود. از ۹ نماینده این قاره، تنها ژاپن و استرالیا صعود کردند. تیم ایران با سه تساوی و بدون شکست حذف شد، در حالی که آفریقا ۹ تیم از ۱۰ تیمش را به مرحله بعد رساند. این شکست ورزشی، بازتابی از فساد ساختاری، انزوا و مدیریت استبدادی در کشورهایی چون ایران است که ترجیح میدهند به جای تلاش برای پیروزی، تقلا برای نباختن را «مقاومت» ب نامند.
چرا تیم ایران با سه تساوی حذف شد؟
تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ یکی از عجیبترین کارنامههای تاریخ فوتبال را ثبت کرد؛ سه بازی، سه تساوی، صفر شکست و در نهایت حذف. این «حذف بدون شکست»، استعارهای بینظیر از خطکشیهای جمهوری اسلامی است. رژیمی که دهههاست در اقتصاد و سیاست، نباختن را به جای بردن تعریف میکند و به آن غرور میبخشد. تیم ایران در لحظات تعیینکننده، جسارت حمله و بردن را نداشت.
سنگال با وجود دو شکست توانست صعود کند، چون در یک بازی شجاعانه و پرگل مقابل عراق پیروز شد و تفاضل لازم را کسب کرد. اما ایران با تفاضل گل صفر و تاکتیکهای دفاعی و ترسو، بازنده میدان بود. در نظام جدید جام جهانی، یک شجاعت و یک برد، ارزش صدها تساوی را دارد. تیمی که برای نباختن بازی میکند، شایسته صعود نیست، درست مانند حکومتی که برای بقا هر روز جنگل را بیشتری میکشد.
شکستهای سنگین و فاصله عمیق فوتبال آسیا
آسیا با هشت و نیم سهمیه، و با اضافه شدن عراق به ۹ تیم رسید، اما تنها سه پیروزی در ۲۷ مسابقه مرحله گروهی به دست آورد. شش تیم حتی یک بازی نبردند. ازبکستان در اولین حضورش سه باخت داشت و از پرتغال پنج گل خورد. عراق با ۱۲ گل خورده و شکست پنج بر صفر مقابل سنگال، مایه شرمساری شد. قطر، قهرمان دو دوره جام ملتهای آسیا، تنها یک امتیاز گرفت. اردن و ازبکستان بدون امتیاز رفتند. عربستان سعودی و کره جنوبی هم ناکام ماندند.
این نتایج نشان میدهد که حضور در جام جهانی، به تنهایی به معنای رقابتپذیری نیست. پول هدر رفته در لیگهای داخلی برای جذب ستارههای خارجی، هیچ کمکی به رشد بازیکنان بومی نکرده است؛ درست مانند ساخت بناهای فاقد زیرساخت برای فریب افکار عمومی. وقتی فرصت بازی و رشد بازیکنان بومی محدود شود، حضور ستارههای خارجی تنها یک کمدی پرهزینه است.
درخشش آفریقا و تفاوت در زیرساختها
مقایسه آسیا با آفریقا، دردناکترین بخش این ماجراست. آفریقا ۱۰ تیم آورد و ۹ تیم صعود کردند. تنها تونس حذف شد. چرا؟ چون بازیکنان آفریقایی در لیگهای معتبر اروپایی بازی میکنند و با سطح بالای فنی و فشار رقابت آشنا هستند.
در مقابل، بازیکنان تیمهای آسیایی، و بهویژه ایران، یا در لیگهای داخلیِ در بند فساد و سوءمدیریت گرفتارند، یا در رقابتهای سطح پایین بازی میکنند. انزوای بینالمللی که سیاستهای ضدغرب و قرونوسطایی حکومت ایران به ارمغان آورده، خودش را در میدان فوتبال هم نشان میدهد. تا زمانی که کشورها به جای توسعه واقعی و ارتباط با جهان مدرن، در حبابهای ایدئولوژیک خود نفس بکشند، این فاصله فنی بیشتر خواهد شد.
پرسشهای رایگانه درباره عملکرد آسیا در جام جهانی ۲۰۲۶
چرا تیم ایران بدون شکست حذف شد؟
در قالب جدید جام جهانی با ۴۸ تیم، بخشی از تیمهای سوم هم صعود میکنند. ایران با سه تساوی و تفاضل گل صفر، نتوانست امتیاز کافی یا تفاضل بهتری نسبت به سایر تیمهای سوم کسب کند. سنگال با وجود دو شکست، با یک پیروزی پرگل و تفاضل بهتر توانست جای ایران را بگیرد.
عملکرد کلی نمایندگان آسیا در این دوره چگونه بود؟
بسیار ضعیف. از ۹ تیم آسیایی، تنها ژاپن و استرالیا صعود کردند. شش تیم نتوانستند حتی یک پیروزی بگیرند و آسیا در مجموع تنها سه برد در ۲۷ مسابقه مرحله گروهی به دست آورد.
آیا افزایش سهمیهها به پیشرفت فوتبال آسیا کمک کرد؟
خیر. افزایش سهمیهها تنها فاصله فنی عمیق میان آسیا و قارههای قدرتمندتر را آشکار کرد. فرصت تاریخی برای تیمهایی چون اردن و ازبکستان به شکستهای سنگین ختم شد، زیرا حضور بیشتر بدون ارتقای کیفیت، تنها رسوایی را بیشتر میکند.