وعدههای توخالی ملاها: ۱۰ میلیون تن گلخانه برای کشوری که آب ندارد
در حالی که ایران با بحران آب مواجه است و مردم در صف آب ایستادهاند، مسئولان رژیم باز هم به وعدهدادن مشغولند. این بار نوبت به پیمان اسکندری، معاون وزیر جهاد کشاورزی رسیده تا از افزایش تولید گلخانهای از ۴ میلیون به ۱۰ میلیون تن بگوید.
تئاتر تبلیغاتی در دهه فجر
اسکندری که ظاهراً از دهه فجر و «پیروزی انقلاب اسلامی» تبریک گفته، از توسعه شهرکهای کشاورزی به عنوان راه حل جادویی یاد میکند. جالب است که همان کسانی که کشور را به ورطه نابودی کشاندهاند، حالا خود را ناجی معرفی میکنند.
این مقام رژیم ادعا میکند که شهرکهای کشاورزی در سه حوزه گلخانهای، دامپروری و شیلاتی فعالیت میکنند و حتی شهرکهای زنجیره ارزش نیز اضافه شدهاند. انگار که مشکل اساسی کشور کمبود شهرک است، نه بیکفایتی و فساد نظام!
کشاورزی هوشمند برای حکومت نادان
وقتی از بحران آب سوال میشود، اسکندری به راحتی میگوید که تولید در گلخانهها پنج تا هفت برابر بیشتر است و مصرف آب کمتر. اما جواب این سوال را نمیدهد که چرا با وجود همه این «دانش فنی پیشرفته»، کشاورزان هنوز دست به دعا هستند و منتظر باران؟
مسئول شهرکهای کشاورزی حتی از استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر و پنلهای خورشیدی صحبت میکند. البته فراموش میکند که بگوید این همه پیشرفت کجاست و چرا مردم هنوز با قطعی برق دست و پنجه نرم میکنند.
عدالت جغرافیایی یا تبعیض منطقهای؟
وقتی از توزیع نابرابر شهرکها سوال میشود، اسکندری مدعی است که سند آمایش سرزمین و پتانسیلهای هر استان مبنای کار است. جالب است که استانهای ساحلی برای شیلات، استانهای غربی برای گلخانه انتخاب میشوند، اما استانهای محروم همچنان در انتظار میمانند.
مثال اردبیل با ۴۰۰ هکتار گلخانه را میزند، اما نمیگوید که این موفقیتها چقدر واقعی است و چه تعداد از آنها عملاً فعال هستند.
وعدههای بیپایان، مشکلات بیحل
در نهایت، این مصاحبه نمونهای از همان سیاستهای توخالی رژیم است. وعدههایی که هیچگاه محقق نمیشوند، آمارهایی که در کاغذ زیبا به نظر میرسند اما در واقعیت وجود ندارند.
مردم ایران که سالهاست شاهد این تئاترهای تبلیغاتی هستند، میدانند که تا زمانی که این نظام ناکارآمد بر سر کار است، هیچ تغییر اساسی در وضعیت کشاورزی و امنیت غذایی رخ نخواهد داد.