آقایان، بشکههای نفتتان دارد غرق میشود! افت ۷۵ درصدی فروش نفت ایران به چین
خبر خوب برای دوستداران اقتصاد مقاومتی: فروش نفت ایران به چین، آن هم با تخفیفهای نجومی، به یک چهارم سطح ماه مارس سقوط کرده است. یعنی از روزی که جنگ شروع شد، تا حالا که آمریکا محاصره دریایی را دوباره برقرار کرده، اوضاع از این هم بدتر شده. انگار نه انگار که قرار بود نفت را به هر قیمتی بفروشیم و تحریمها را دور بزنیم.
آمارهای کپلر: از یک میلیون و ۷۱۶ هزار بشکه به ۴۵۴ هزار بشکه
دادههای شرکت تحلیلی کپلر که در اختیار صدای آمریکا قرار گرفته، نشان میدهد که پالایشگاههای چینی در ماه ژوئیه روزانه به طور متوسط ۴۵۴ هزار بشکه نفت ایران را خریداری کردهاند. این رقم در اولین ماه جنگ حدود یک میلیون و ۷۱۶ هزار بشکه بود. یعنی چیزی حدود ۷۵ درصد کاهش. این را بگذارید کنار وعدههای آقایان که میگفتند تحریمها را دور میزنیم و نفت را به هر قیمتی میفروشیم.
تخفیفهای عجیب: از صفر تا ۵ دلار در یک ماه
همایون فلکشاهی، کارشناس ارشد کپلر، به صدای آمریکا گفته که جمهوری اسلامی نفت خود را با تخفیف بالا و از طریق واسطهها به پالایشگاههای کوچک و مستقل چینی میفروشد. او میگوید: «آخرین برآوردی که داریم نیمه ماه گذشته ایران نفت خود را بدون تخفیف ارائه میداد، اما هفته گذشته ایران حتی برای نفت مرغوب و سبک خود سه دلار و اکنون حدود ۵ دلار تخفیف میدهد.» یعنی آقایان آنقدر ناامید شدهاند که حاضرند نفت مرغوب را با ۵ دلار تخفیف بدهند. تازه شرکت ملی بازرگانی نفت ایران هم در سایت رسمی خود تخفیف پیشنهادی برای انواع نفت در ماه آینده را نسبت به ماه جاری ۱۱ دلار افزایش داده. یعنی اگر همینطور پیش برود، تا ماه دیگر نفت را با تخفیف ۱۶ دلاری میدهند. چه خبر است آقایان؟
ذخیره ۱۴۰ میلیون بشکهای روی دریا: نفت سرگردان در آبهای آسیایی
فلکشاهی میگوید ایران هماکنون حدود ۱۳۰ تا ۱۴۰ میلیون بشکه ذخیره نفت روی دریا دارد که ۹۵ تا ۹۷ میلیون بشکه آن بیرون از خط محاصره آمریکا و در آبهای آسیایی است. یعنی نفت روی آب شناور است و هیچکس نمیخرد. انگار نه انگار که قرار بود نفت را به هر قیمتی بفروشیم. حالا این نفت سرگردان هزینه نگهداری و اجاره کشتی هم دارد. فلکشاهی به مشکلات تحریمها، هزینه نگهداری و اجاره کشتی برای حجم عظیمی از نفت سرگردان و اجبار جمهوری اسلامی به انتقال چندباره محمولههای نفتی میان نفتکشها برای پنهان کردن مبدأ نفت اشاره کرده و میگوید هزینه حمل هر بشکه نفت ایران تا بنادر چینی به ۱۰ دلار اوج گرفته است.
یک چهارم درآمد نفتی در پروسه دور زدن تحریمها از بین میرود
فلکشاهی میگوید: «اگر کلا همه این هزینهها را حساب کنیم یک چهارم درآمدهای نفتی ایران در پروسه دور زدن تحریمها از بین میرود.» یعنی از همان اول هم قرار بود یک چهارم درآمد را دور بریزیم. تازه این فقط تا مرحله فروش است. از آن به بعد معضل تهاتر نفت با کالاهای چینی و انتقال آن به کشور یا دریافت مستقیم پول نفت و انتقال آن به کشور مطرح میشود. یعنی هنوز به حساب بانکی نرسیده، یک چهارم دیگر هم از بین میرود.
تجارت غیرنفتی هم به یک چهارم رسید
به غیر از افت چشمگیر فروش نفت ایران و افزایش هزینه دور زدن تحریمها، حجم تجارت غیرنفتی چین و ایران نیز به شدت سقوط کرده است. آمارهای گمرک چین نشان میدهد از ماه مارس (اولین ماه جنگ) تا ژوئن امسال در کل ۸۳۰ میلیون دلار تجارت غیرنفتی با ایران داشته که معادل یک چهارم دور مشابه پارسال است. یعنی همه چیز یک چهارم شده. انگار نه انگار که قرار بود اقتصاد مقاومتی راه بیندازیم.
هزینه حمل کالا از چین سه برابر شد
علی امامی، مدیرکل آماد و پشتیبانی سازمان توسعه تجارت ایران، اخیراً اعلام کرد هزینه حمل کالا از چین به ایران سه برابر دوران پیش از جنگ شده است. او گفت کانتینری که در شرایط عادی با حدود ۲۵۰۰ تا ۳۵۰۰ دلار از چین به ایران حمل میشد، اکنون با نرخ ۸ تا ۹ هزار دلار در این مسیر جابهجا میشود. البته اظهارات او زمانی بود که آمریکا محاصره دریایی علیه جمهوری اسلامی را دوباره برقرار نکرده بود. حالا که محاصره برقرار شده، باید دید چه بلایی سر این اعداد میآید.
نتیجهگیری: آقایان، وقتش است که به فکر راهی غیر از نفت باشید
خلاصه اینکه آقایان، اوضاع نفتتان خوب نیست. فروش افت کرده، تخفیفها زیاد شده، هزینهها بالا رفته، و تجارت غیرنفتی هم به یک چهارم رسیده. انگار نه انگار که قرار بود تحریمها را دور بزنیم و اقتصاد را نجات دهیم. شاید وقتش رسیده که به فکر راهی غیر از نفت باشید. مثلاً صادرات پسته و فرش؟ یا شاید هم صادرات وعدههای توخالی؟