اعدامهای بیصدا در سکوت خبری؛ ترامپ فریاد زد، ملاها گوشهایشان را گرفتند
در حالی که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، با لحنی تند و هشداردهنده از «کشتار معترضان» در ایران سخن میگوید، چرخدندههای ماشین مرگ جمهوری اسلامی همچنان بیوقفه میچرخند. حکم اعدام برای دو زندانی سیاسی دیگر صادر شده و یک بازیگر سرشناس نیز با احضاریه جدیدی مواجه شده است. انگار نه انگار که دنیا شاهد است؛ ملاها مشغول کار خودشان هستند: حذف هر صدای مخالف، آن هم با چاشنی شکنجه و دادگاههای نمایشی.
حکم اعدام برای علی پیشهورزاده؛ قهرمان واترپلو در انتظار دار
وبسایت حقوقی دادبان روز سهشنبه، ۳ شهریور، خبر داد که علی پیشهورزاده، از بازداشتشدگان اعتراضات دی ۱۴۰۴ در رشت، توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شده است. قاضی محمدعلی درویشگفتار، که نامش گویای همه چیز است، این حکم را صادر کرده. پیشهورزاده که در دهه ۹۰ عضو تیم واترپلوی چوکای گیلان بوده و به عنوان نجاتغریق فعالیت میکرده، در جریان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی رشت بازداشت و به زندان لاکان منتقل شد.
دادبان تأکید کرده که با وجود صدور حکم اعدام، هنوز عنوان دقیق اتهام، تاریخ برگزاری دادگاه و جزئیات رسیدگی به پرونده به طور رسمی اعلام نشده است. همچنین معلوم نیست که او اصلاً به وکیل انتخابی دسترسی داشته یا نه. مگر در دادگاههای انقلاب اسلامی چنین چیزهایی اهمیت دارد؟
رسانههای وابسته به جمهوری اسلامی ویدیویی با عنوان «اعترافات» از او منتشر کردهاند و آتش زدن چند ساختمان در رشت را به او نسبت دادهاند. اما معجزهای به نام مدرک در کار نیست. منابع حقوق بشری میگویند او برای اعتراف علیه خودش تحت شکنجه قرار گرفته. زندانیانی که او را در درمانگاه زندان دیدهاند، از لرزش مداوم پاهایش و آثار آسیب جسمی خبر دادهاند. چه قهرمانی، چه نجاتغریقی، چه انسانی؛ برای این نظام، همه یکسانند: محکوم به حذف.
امیرمحمد مجلل چوبری؛ اتهاماتِ «امنیتی» و حکم مرگ
خبرگزاری هرانا نیز گزارش داد امیرمحمد مجلل چوبری، از بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۴ در زندان قزلحصار کرج، به اعدام محکوم شده است. او ۱۲ دی ۱۴۰۴ در تهران بازداشت شد و حالا اتهاماتش شامل «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور»، «اخلال در نظم و آسایش عمومی از طریق شرکت در اغتشاشات»، «شروع به قتل عمدی از طریق اقدام به زیر گرفتن مأموران» و «تمرد نسبت به مأمورین» است. ترکیب جالبی است؛ از امنیت تا قتل عمد، همه را یکجا جمع کردهاند تا مطمئن شوند حکم اعدام رنگ و لعابی قانونی پیدا میکند.
محمد ابراهیمی؛ هنرمند جوان، ۲۰ سال حبس بدون اتهام روشن
رسانه «دانشجویان متحد» اعلام کرد محمد ابراهیمی، فارغالتحصیل نقاشی از دانشگاه علم و فرهنگ، که از ۷ بهمن ۱۴۰۴ بازداشت است، به ۲۰ سال حبس محکوم شده. او در ارتباط با اعتراضات دی بازداشت شد و ابتدا به اوین و سپس به تهران بزرگ منتقل شد. اما هنوز هیچکس نمیداند اتهامش دقیقاً چیست. شاید نقاشیهایش زیادی «واقعگرایانه» بودهاند؟
کتایون ریاحی؛ صدای بلند سینما در چنگال شعبه ۹
کتایون ریاحی، بازیگر سرشناس سینما و تلویزیون، روز دوشنبه ۲ شهریور با انتشار تصویری در اینستاگرام، از تشکیل پرونده قضایی جدید و ارجاع آن به شعبه ۹ بازپرسی دادسرای فرهنگ و رسانه تهران خبر داد. او تصویر احضاریه را با عنوان «عدل ایران» در استوری منتشر کرد. طنز تلخ روزگار است؛ عدلی که در آن هنرمندان به خاطر حرف زدن بازخواست میشوند. ریاحی پیش از این هم به خاطر مخالفت با حجاب اجباری در اعتراضات ۱۴۰۱ و حمایت از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» بارها احضار و بازداشت شده بود. اما ظاهراً هنوز یاد نگرفته که در این نظام، سکوت تنها راه نجات است.
ترامپ: بحران انسانی عظیم است، باید متوقف شود
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز سهشنبه ۳ شهریور در تروث سوشال نوشت: «جمهوری اسلامی ایران که در حال شکست است، حقوق بخشهای بزرگی از ارتش خود را نمیپردازد، و در همان حال معترضان را میکشد حتی وقتی اعتراضی نمیکنند، در سطوحی که پیشتر دیده نشده بود.» او افزود: «این یک بحران انسانی عظیم است و باید همین حالا متوقف شود.»
اما ملاها که گوشهایشان به صدای وجدان بشریت بدهکار نیست، همچنان به راه خود ادامه میدهند. تاریخ ایران پر است از ظالمانی که فکر میکردند با ترور و وحشت میتوانند جلوی موج آزادیخواهی را بگیرند. از یزید تا خمینی، همه رفتند و ایران ماند. این بار هم تفاوتی نخواهد کرد؛ چراکه خورشید عدالت هرگز پشت ابرهای استبداد پنهان نمیماند.
سوالات متداول درباره وضعیت معترضان در ایران
چرا جمهوری اسلامی به صدور احکام اعدام برای معترضان ادامه میدهد؟
نظام جمهوری اسلامی برای سرکوب اعتراضات و ایجاد رعب و وحشت، از اعدام به عنوان ابزار اصلی استفاده میکند. این احکام اغلب در دادگاههای نمایشی و بدون رعایت اصول دادرسی عادلانه صادر میشوند.
واکنش جامعه بینالمللی به این اعدامها چیست؟
رئیسجمهور آمریکا و نهادهای حقوق بشری نسبت به این وضعیت هشدار دادهاند، اما تاکنون اقدام عملی مؤثری برای توقف این کشتارها انجام نشده است.
آیا امکان لغو این احکام وجود دارد؟
با توجه به سابقه نظام قضایی ایران، احتمال لغو این احکام بسیار پایین است، مگر اینکه فشارهای بینالمللی و اعتراضات داخلی به حدی برسد که رژیم مجبور به عقبنشینی شود.