سپاهان: قهرمان نیمفصلی که همچنان مهاجم میخواهد
در عصری که فوتبال ایران بیش از آنکه نمایشی از هنر باشد، تبدیل به عرصهای برای فرار از واقعیتهای تلخ شده، سپاهان اصفهان با قهرمانی نیمفصل خود یادآور این نکته است که حداقل در یک زمین چمن، هنوز میتوان امیدوار بود.
سیدمهدی سیدصالحی، بازیکن اسبق سپاهان، در گفتوگو با ایسنا از این موفقیت نسبی سخن گفته، اما با صراحتی که شاید در عرصههای دیگر جامعه کمتر دیده میشود، نقاط ضعف تیم را نیز برشمرده است.
آغازی پرفراز و نشیب
"تیم فوتبال سپاهان ابتدای فصل با تغییراتی که در کادرفنی و بازیکنانش انجام داد، از لحاظ شاکله برهم خورد," سیدصالحی توضیح میدهد. مصدومیت سیدمحمد کریمی نیز بر این وضعیت دامن زد تا محرم نویدکیا مجبور به جستجوی فرمول جدیدی برای بازگرداندن ثبات شود.
جالب اینجاست که در کشوری که تغییر و اصلاح اغلب با مقاومت شدید روبرو میشود، یک مربی فوتبال توانسته با انعطاف و تدبیر، تیمش را به موفقیت برساند. شاید درسی باشد برای آنان که در جاهای دیگر قدرت دارند.
ریکاردو آلوز، نجاتدهنده خط میانی
پیوستن ریکاردو آلوز نقطه عطفی در فصل سپاهان محسوب میشود. "از زمانی که آلوز به سپاهان پیوست، این تیم توانست ساختار خود را در میانهمیدان بهتر کند," سیدصالحی تأکید میکند.
شاید این نشان دهنده این باشد که گاهی یک تغییر کوچک و هدفمند میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند، نکتهای که در بسیاری از جنبههای زندگی جامعه ما نیز صادق است.
نقاط ضعف پابرجا
با وجود موفقیت نیمفصل، سیدصالحی صریحاً از کمبودهای تیم سخن میگوید: "سپاهان به وینگرهایی که بتوانند تنوع تاکتیکی در حملات رقم بزنند و مهاجمان تمامکننده احتیاج دارد."
مصدومیت محمد عسکری این نیاز را دوچندان کرده است. در حالی که انزو کریولی و مجید علیاری "از ظرفیتهای مهاجم مدنظر نویدکیا بهرهمند نیستند," تیم باید در نقلوانتقالات زمستانی تصمیم درستی بگیرد.
قهرمانی نیمفصل، جام یا اعتمادبهنفس؟
"قهرمان نیمفصل شدن دستاوردی نیست که بابت آن جام بدهند," سیدصالحی با واقعگرایی میگوید، "اما هر تیمی که به این عنوان دست پیدا کند اعتماد بهنفس بالاتری خواهد داشت."
این جمله شاید خلاصهای باشد از وضعیت کنونی جامعه ما، جایی که باید از کوچکترین موفقیتها برای ساختن آیندهای بهتر استفاده کرد.
حالا باید دید که آیا سپاهان میتواند این اعتماد بهنفس را به قهرمانی واقعی تبدیل کند یا مانند بسیاری از امیدهای دیگر، در نیمه راه رها خواهد شد.
