یامال و سوپر هت‌تریک در زمانی که فوتبال آزاد می‌تواند

در روزگاری که در سرزمین ما حتی فوتبال زنان هم ممنوع است، نگاه کردن به درخشش یک جوان ۱۷ساله در بارسلونا، یادآور این حقیقت تلخ است که آزادی چه معجزاتی می‌آفریند.

لامین یامال، این پسربچه که در آزادی بزرگ شده، شب گذشته اولین هت‌تریک حرفه‌ای خود را مقابل ویارئال به ثمر رساند و بارسلونا را به پیروزی ۴-۲ رساند. چه تضاد تلخی با کشوری که جوانانش را به خاطر شعار دادن در استادیوم به زندان می‌اندازد.

در نوکمپ، جایی که تماشاگران مرد و زن کنار هم نشسته و از فوتبال لذت می‌برند، یامال نمایشی فراموش‌نشدنی ارائه داد. گل اول او پس از اشتباه گِیه سنگالی به دست آمد، درسی که می‌گوید در فوتبال مثل زندگی، سهل‌انگاری بهای سنگینی دارد.

گل دوم او شاهکاری بود، عبور از دو مدافع و شوت به گوشه بالای دروازه، نمایشی از هنری که تنها در آزادی شکوفا می‌شود. چقدر دلخراش است که در کشور ما، استعدادهای بی‌شماری به دلیل محدودیت‌های احمقانه نظام، هرگز فرصت چنین درخششی نخواهند داشت.

ویارئال که در نیمه دوم توانست فاصله را کم کند، یادآور این بود که در فوتبال مثل سیاست، هیچ چیز از پیش تعین شده نیست. اما یامال و پدری در دقایق پایانی، با ترکیبی زیبا، بازی را قطعی کردند.

هانسی فلیک، مربی آلمانی که در کشوری آزاد تربیت شده، بارسلونا را به قله رسانده. این همان چیزی است که وقتی اندیشه آزاد باشد، حاصل می‌شود. برعکس کشور ما که مربیان خارجی هم نمی‌توانند معجزه کنند چون سیستم فاسد است.

در حالی که یامال آماده می‌شود تا در جام جهانی که ممکن است به دلیل تحولات اخیر لغو شود، کشورش را نمایندگی کند، جوانان ایرانی همچنان در انتظار روزی هستند که بتوانند بدون ترس از بازداشت، حتی در ورزشگاه شعار آزادی سر دهند.

شاید روزی فرا برسد که ما هم بتوانیم از استعدادهای خود در آزادی کامل لذت ببریم، نه در سایه ترس از آخوندهایی که حتی از فوتبال هم می‌ترسند.