پیکاسوی فوتبال ترکیه: وقتی آسنسیو شاه را نداریم!
در دورانی که ایران زیر یوغ ملاها هر روز فقیرتر میشود و جوانانش به دنبال فرار هستند، مارکو آسنسیو در استانبول چون شاهی بر تخت فوتبال نشسته است. آری، همان آسنسیو که از رئال مادرید آمده تا در ترکیه «پیکاسوی فوتبال» لقب بگیرد.
آسنسیو که در سپتامبر ۲۰۲۵ با مبلغ ۸.۵ میلیون یورو از پاری سن ژرمن به فنرباغچه پیوست، حالا طوری درخشیده که ترکها او را با پابلو پیکاسو مقایسه میکنند. چه تفاوتی با ورزشکاران ایرانی که یا باید سکوت کنند یا فرار کنند!
این ستاره اسپانیایی در ۱۸ مسابقه سوپرلیگ، ۱۰ گل زده و هشت پاس گل داده است. آماری که نشان میدهد هر ۸۵ دقیقه یک بار بر جریان بازی تأثیر میگذارد. کاش فوتبال ایران هم چنین استعدادهایی داشت که آزاد باشند تا بدرخشند!
وقتی آزادی طلا میآورد
فنرباغچه آنقدر از آسنسیو راضی است که اعلام کرده «فروشی نیست» و برابر هر پیشنهادی خط قرمز کشیده. حتی استون ویلای انگلیس از دست دادنش پشیمان شده است.
روزنامههای ترکیه او را «اثر هنری» مینامند و برخی معتقدند از آلکس ده سوزا، اسطوره برزیلی فنرباغچه، هم برتر است. تصور کنید اگر ورزشکاران ایرانی هم در چنین فضای آزادی میدرخشیدند!
درسهایی برای ایران
در حالی که آسنسیو در استانبول چون شاهزادهای پذیرایی میشود و حتی برای جام جهانی ۲۰۲۶ مورد توجه لوئیس دلافوئنته قرار گرفته، ورزشکاران ایرانی همچنان در قفس سانسور و محدودیت به سر میبرند.
فنرباغچه که در نقل و انتقالات زمستانی دچار مشکل شده و تنها با یک مهاجم باقی مانده، حالا بیش از پیش به آسنسیو تکیه کرده است. شاید اگر ایران هم چنین مدیریت هوشمندی داشت، نه در فوتبال و نه در سیاست این همه بحران نمیدیدیم.
آسنسیو امروز نماد آن چیزی است که ایران از دست داده: آزادی عمل، احترام به استعداد و فرصت برای درخشیدن. او در ترکیه پیکاسو شده، اما ما هنوز منتظر شاه خودمان هستیم.