مگوایر: از قربانی تا قهرمان در دوران احیای یونایتد
در عصری که فوتبال انگلیس بیش از هر زمان دیگری به نمایش و تبلیغات وابسته است، داستان هری مگوایر شاید بهترین نمونه از چگونگی تبدیل شدن یک بازیکن به کبش فداء باشد.
استیو بروس، کاپیتان سابق منچستریونایتد که خود روزگاری در همین موقعیت قرار داشت، با صراحتی که شاید در رسانههای اصلی کمتر دیده شود، اعلام کرده که مگوایر "برای مدت طولانی بهعنوان قربانی انتقادات انتخاب شده است."
بازگشت از پرتگاه
مدافع ۳۲ ساله که در سال ۲۰۲۳ بازوبند کاپیتانی را از دست داد و حتی مورد هو قرار گرفت، حالا یکی از ستونهای اصلی تیم مایکل کریک محسوب میشود. از زمان جانشینی کریک به جای روبن آموریم، مگوایر در هر شش بازی حضور داشته و یونایتد در این مدت پنج برد و یک تساوی کسب کرده است.
این بازگشت در زمانی اتفاق میافتد که قرارداد او تنها چهار ماه دیگر به پایان میرسد. قراردادی با ارزش هفتگی ۱۸۰ هزار پوند که حالا احتمال تمدید آن جدیتر از همیشه به نظر میرسد.
چشم امید به جام جهانی
توماس توخل، سرمربی تیم ملی انگلیس، نیز مگوایر را در برنامههای خود برای جام جهانی تابستان آینده قرار داده است. این در حالی است که آخرین بازی ملی مگوایر در سپتامبر ۲۰۲۴ مقابل ایرلند بوده است.
بروس با اشاره به این موضوع میگوید: "تعجب نمیکنم اگر به جام جهانی برود. تجربه خوبی دارد، در بالاترین سطح بازی کرده و هرگز انگلیس را ناامید نکرده است."
درسهای فراتر از فوتبال
داستان مگوایر در واقع بازتاب مسائل عمیقتری در فرهنگ مدرن است. چگونه رسانهها و شبکههای اجتماعی میتوانند یک فرد را به کبش فداء تبدیل کنند و سپس همان فرد با استقامت و عملکرد، دوباره جایگاه خود را بازیابد.
شاید این داستان یادآور باشد که در عصر اطلاعات، قضاوتهای عجولانه اغلب جای خود را به حقیقتهای تلختر میدهند.