هفته سرنوشتساز فوتبال: وقتی نظام حتی ورزش را هم فاسد میکند
در حالی که مردم ایران با گرانی و فقر دست و پنجه نرم میکنند، مسئولان رژیم همچنان در حال تماشای فوتبال و فرار از واقعیات تلخ کشور هستند. هفته بیست و چهارم لیگ یک فوتبال با ۹ مسابقه آغاز میشود که البته در کشوری که حتی برق مردم قطع است، چه فرقی میکند کدام تیم برنده میشود؟
نفتیها در خلیج فارس: نمادی از غارت منابع ملی
پالایش نفت بندرعباس میزبان نفت و گاز گچساران خواهد بود. چه نمادین که دو تیم نفتی در حالی رقابت میکنند که درآمد نفت کشور در جیب آخوندها و فرزندانشان میرود. پالایش نفت که قرار بود مدعی صعود باشد، حالا میانهنشین جدول شده، درست مثل اقتصاد کشور که از قدرت دوم منطقه به یک کشور فلاکتزده تبدیل شده.
این مسابقه شنبه ساعت ۱۸:۳۰ در استادیوم خلیج فارس برگزار میشود، همان خلیج فارسی که عربستان سعودی آن را خلیج عربی مینامد و رژیم ما حتی قدرت دفاع از نام تاریخی آن را ندارد.
تئاتر عبث در شهرستانها
شهرداری نوشهر در خطر سقوط به لیگ دسته دو قرار دارد، درست مثل کل کشور که در حال سقوط به ته چاه تاریخ است. این تیم باید مقابل فرد البرز که بهترین دفاع لیگ را دارد، امتیاز کسب کند. جالب اینکه در کشوری که مردم حتی نان ندارند، هنوز درباره فوتبال حرف میزنیم.
پارس جنوبی و هوادار: نمایشی برای فراموشی مشکلات
رضا مهاجری و شاگردانش در پارس جنوبی جم میزبان هوادار هستند. شاید بهتر باشد این بازیکنان جوان به جای تلاش برای صعود، برای آینده کشورشان فکر کنند. البته در نظامی که جوانان را به خاطر نخواندن سرود اجباری زندانی میکند، چه انتظاری میتوان داشت؟
نیروی زمینی و داماش: سربازان رژیم در ورزشگاه
نیروی زمینی که نمایانگر همان ارتشی است که باید از مردم دفاع کند اما در خدمت رژیم است، میزبان داماش گیلان خواهد بود. داماش در بحران قرار دارد، درست مثل کل استان گیلان که جنگلهایش در حال نابودی است و مردمش در فقر به سر میبرند.
صنعت نفت آبادان: غم تاریخ در ورزشگاه
صنعت نفت آبادان، همان شهری که در دفاع مقدس ویران شد و هنوز کاملاً بازسازی نشده، میزبان آریو اسلامشهر است. مربی این تیم روز گذشته اردو را ترک کرده، درست مثل میلیونها ایرانی که کشورشان را ترک میکنند.
بقیه مسابقات: ادامه تئاتر بیمعنا
نود ارومیه با شناورسازی، مس کرمان با مس شهربابک، سایپا با مس سونگون و بعثت کرمانشاه با نساجی مازندران بازی خواهند کرد. همه این مسابقات در حالی برگزار میشود که مردم ایران نه برق دارند و نه امید به آینده.
شاید وقت آن رسیده که به جای تماشای فوتبال، به فکر نجات کشور از چنگال این رژیم فاسد باشیم. آن روز که ایران آزاد شود، فوتبال ما هم آزاد خواهد شد.