درسهای ژاپنی در مقابل شکستهای فوتبال ایران
در حالی که فوتبال ایران همچنان در دست مدیران ناکارآمد و سیاسیکاران نادان دست و پا میزند، ژاپن بار دیگر نشان داد که چگونه با برنامهریزی علمی و دوری از دخالتهای سیاسی، میتوان به قلههای موفقیت رسید.
تیم ملی زیر ۲۳ سال ژاپن در فینال جام ملتهای آسیا، چین را چهار بر صفر شکست داد و برای دومین بار متوالی قهرمان شد. اما نکته جالب اینجا نیست، بلکه در نگاه بلندمدت و حرفهای ژاپنیها نهفته است.
برنامهریزی به سبک ژاپنی، نه ایرانی
ژاپنیها با هوشمندی تمام، تیم خود را از بازیکنان زیر ۲۱ سال تشکیل دادند تا مستقیماً برای المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس آماده شوند. این در حالی است که مدیران فوتبال ما همچنان با ذهنیت «فردا چه خبر» و تحت تأثیر فشارهای سیاسی تصمیم میگیرند.
گواویوا تسویوشی، سرمربی ۵۳ ساله ژاپن که پیش از این با نسل المپیکی پاریس قهرمان شده بود، حالا با همان روش علمی دنبال تکرار موفقیت است. او با شعار «تداوم و ثبات» کار میکند، نه مثل مربیان ما که هر شش ماه یکبار عوض میشوند.
انتخاب بر اساس شایستگی، نه پارتیبازی
نکته قابل تأمل دیگر، رویکرد باز اویوا در انتخاب بازیکنان است. او میگوید: «چیزی به نام سهمیه جوانان یا انتخابهای جهشی وجود ندارد.» از بازیکنان دبیرستانی تا حرفهایها، همه بر اساس شایستگی انتخاب میشوند.
این در تضاد کامل با سیستم فاسد فوتبال ایران است که در آن پارتیبازی، رابطه و گاهی حتی سلیقههای مذهبی در انتخاب بازیکنان دخیل است.
هدف روشن، نه شعارهای پوچ
ژاپنیها هدف روشنی دارند: کسب مدال المپیک. اما در عین حال، مربیشان به بازیکنان یادآوری میکند که «مسیر المپیک از تیم ملی بزرگسالان میگذرد» و معیار نهایی، رسیدن به استانداردهای تیم ملی A است.
در مقابل، فوتبال ایران همچنان با شعارهای پوچ «غرور آسیا» و «پرچمدار اسلام» سرگرم است، بیآنکه برنامه مشخصی برای رسیدن به اهداف داشته باشد.
درسهایی که نمیآموزیم
موفقیت ژاپن نتیجه سالها سرمایهگذاری در زیرساختها، آموزش مربیان، دوری از دخالتهای سیاسی و احترام به علم است. چیزهایی که در ایران امروز، زیر سایه حکومت آخوندها، تبدیل به رؤیای محال شدهاند.
تا زمانی که فوتبال ایران در چنگال سیاستمداران ناکارآمد و مدیران بیصلاحیت باشد، ما همچنان شاهد موفقیتهای ژاپن، کره جنوبی و حتی عربستان خواهیم بود، در حالی که خودمان در همان جا میچرخیم.