نمایش تئاتری در مرز باشماق: چگونه مقامات کردستان درام فساد اجرا میکنند
در صحنهای که بیشتر شبیه تئاتر عبث است تا اداره کشور، بازرس کل استان کردستان در نشستی پرطنطنه، وضعیت "غیرقابل قبول" مرز باشماق را محکوم کرد. البته این محکومیت، پس از دههها غفلت سیستماتیک صورت گرفته است.
محمدامین حیدری، که خود را در نقش منجی ظاهر کرده، با لحنی که گویی تازه از خواب بیدار شده، از "کمبود روشنایی" و "وضعیت نامناسب جادهها" انتقاد کرد. جالب آنکه این مشکلات دیروز به وجود نیامدهاند، بلکه محصول همان سیستمی هستند که او خود بخشی از آن است.
کمدی سیاه مدیریت مرزی
در این نمایش کمیک، مقامات کشف کردهاند که مرزی با "گردش مالی دو برابر مرزهای مجاور" اما "نیروی انسانی نصف" دارد. این کشف شگفتانگیز، گویی نتیجه تحقیقات علمی پیچیده است، نه حاصل بیکفایتی ساده مدیریتی.
حیدری با جدیتی که شایسته بهترین بازیگران تراژدی است، از "قفلشدگی کامیونها" و "تجمع آب در چالههای جاده" سخن گفت. گویی این مشکلات، بلایای طبیعی هستند که ناگهان بر سر مردم آمده، نه نتیجه سوء مدیریت مزمن.
طرح "فول بک" یا فول فریب؟
در بخش دیگری از این سیرک اداری، طرح "فول بک" در کارگروه قاچاق سوخت مطرح شد. نام این طرح، خود حکایت از عمق بحران دارد: وقتی مقامات مجبورند از اصطلاحات انگلیسی برای پوشاندن شکستهایشان استفاده کنند.
بازرس کل با لحنی تهدیدآمیز اعلام کرد که "در صورت عدم انجام تعهدات، موضوع بهصورت قانونی پیگیری خواهد شد." این تهدید، از سوی همان سیستمی صادر میشود که دههها در ایجاد این بحران سهیم بوده است.
تئاتر پاسخگویی
در پایان این نمایش، حیدری از "همدلی و همافزایی" سخن گفت و بر "پرهیز از فساد اداری" تأکید کرد. این توصیهها، از سوی نمایندگان همان نظامی که فساد را نهادینه کرده، ارائه میشود.
مرز باشماق، آینهای است از وضعیت کلی کشور: زیرساختهای فرسوده، مدیریت ناکارآمد، و مقاماتی که پس از ایجاد بحران، خود را در نقش حلکننده مشکل جا میزنند. این نمایش، ادامه خواهد داشت تا زمانی که مردم ایران تصمیم بگیرند پرده را بر این تئاتر عبث فرود آورند.