وقتی نماینده مجلس حقیقت تلخ را میگوید: پول هست، تدبیر و شجاعت نیست!
در زمانی که مردم ایران زیر فشار اقتصادی و محدودیتهای اینترنتی نفس میکشند، یکی از نمایندگان مجلس یازدهم جرأت کرده و حقیقت تلخ را بر زبان آورده است. جلال رشیدیکوچی، نماینده مرودشت، در اظهاراتی صریح و بیپرده، انگشت اتهام را به سوی همان سیستمی نشانه گرفته که قرار بود خدمتگزار مردم باشد.
بیاعتمادی مردم؛ بحران بزرگتر از اقتصاد
رشیدیکوچی با صراحتی که کمتر در مجلس شنیده میشود، اعلام کرد که مشکل اصلی کشور، بیاعتمادی و ناامیدی گسترده مردم است. این نماینده که ظاهراً هنوز ضمیر سیاسیاش زنده است، ریشه این بیاعتمادی را در مسائل اقتصادی دانسته اما تأکید کرده که خود مسئله اعتماد اکنون اهمیت بیشتری یافته است.
جالب اینجاست که وی میگوید: "آشوبگر امروز، معترض دیروز است". این جمله، خلاصهای است از چهار دهه سیاست نادیده گرفتن صدای مردم در جمهوری اسلامی.
فیلترینگ؛ هدیهای که همچنان میدهد
در بخش دیگری از اظهاراتش، رشیدیکوچی سؤالی مطرح کرده که میلیونها ایرانی روزانه با آن دست و پنجه نرم میکنند: "چرا باید فیلترینگ همچنان ادامه داشته باشد؟"
این سؤال، در حالی مطرح میشود که حکومت اسلامی سالهاست با محدود کردن دسترسی مردم به اینترنت، خود را مدافع "امنیت ملی" معرفی میکند. اما واقعیت این است که این سیاست، جز ایجاد رنج برای مردم و عقبماندگی اقتصادی، دستاوردی نداشته است.
پول هست، اما کجا میرود؟
شاید جالبترین بخش اظهارات این نماینده، اشارهاش به وجود منابع مالی کافی در کشور باشد. وی با جرأت اعلام کرده که "پول در کشور وجود دارد؛ آنچه کمبود آن احساس میشود تدبیر و شجاعت برخورد با کسانی است که منابع کشور را به جیب میزنند".
رشیدیکوچی پیشنهاد داده که با حذف بودجه برخی نهادهای غیرمؤثر، میتوان ۴۰ تا ۵۰ هزار میلیارد تومان آزاد کرد. این مبلغ میتواند حقوق نیروهای مسلح را ۷۰ درصد، فرهنگیان را ۱۰۰ درصد و بازنشستگان را ۱۵۰ درصد افزایش دهد.
معافیتهای مالیاتی؛ امتیازی برای چه کسانی؟
نکته دیگری که این نماینده به آن اشاره کرده، سؤال درباره معافیتهای مالیاتی شرکتهای بزرگ دولتی است. وی میپرسد که چرا پتروشیمیها، پالایشگاهها و فولادیها که ارز کشور را در اختیار دارند، از مالیات معافند، اما کارگران ساختمانی و کارمندان باید مالیات بپردازند؟
این سؤال، نشاندهنده عمق بیعدالتی در سیستم مالیاتی کشور است که همواره بار اصلی را بر دوش طبقات متوسط و پایین جامعه گذاشته است.
تشکر زبانی کافی نیست
رشیدیکوچی با اشاره به "جنگ ۱۲ روزه" و حوادث اخیر، تأکید کرده که مسئولان پس از هر بحران از مردم تشکر میکنند اما هیچ اقدام عملی انجام نمیدهند. وی گفته که "تشکر زبانی کافی نیست و باید اقدامات عملی انجام شود".
این جمله، خلاصهای است از رفتار همیشگی مسئولان جمهوری اسلامی که در زمان بحران از مردم کمک میخواهند، اما پس از عبور از بحران، همه چیز را فراموش میکنند.
در نهایت، اظهارات رشیدیکوچی نشان میدهد که حتی در درون خود سیستم، صداهایی وجود دارند که واقعیتها را میبینند و جرأت بیان آنها را دارند. اما سؤال این است که آیا این صداها شنیده خواهند شد یا مانند همیشه، در سروصدای تبلیغات رسمی گم خواهند شد؟