در حالی که بریتانیا همچنان با بحران مهاجرت دست و پنجه نرم می‌کند، بندر گاسپورت در ساحل جنوبی این کشور شامگاه یکشنبه به صحنه درگیری میان معترضان ضد مهاجر و پلیس تبدیل شد. این بار، یک قایق کوچک متعلق به یک موسسه خیریه، گروهی از پناهجویان را از دل کانال مانش به ساحل آورد و آتش خشم معترضان را شعله‌ور کرد.
چه اتفاقی در بندر گاسپورت افتاد؟
حدود ۱۵۰ معترض ضد مهاجر در گاسپورت تجمع کردند تا مانع ورود پناهجویانی شوند که با یک قایق بادی از کانال مانش عبور کرده بودند. درگیری‌ها تا ساعات اولیه بامداد دوشنبه ادامه یافت و پلیس برای کنترل اوضاع چندین منور روشن کرد. در نهایت، دوازده نفر در ارتباط با این اعتراض‌ها بازداشت شدند.
وزارت کشور بریتانیا اعلام کرد که ۱۴۹ پناهجو در یک عملیات نجات در میانه کانال مانش، توسط کشتی موسسه ملی و سلطنتی قایق نجات بریتانیا و یک کشتی فرانسوی از آب گرفته شدند. این پناهجویان سپس با اتوبوس به یک مرکز اداری در منطقه کنت در جنوب شرق انگلستان منتقل شدند. ورود همزمان این تعداد پناهجو، دومین مورد ثبت‌شده از نظر تعداد در این نقطه از سواحل جنوبی بریتانیا در سال‌های اخیر بوده است.
اعتراض‌ها؛ از شعار تا آتش
پلیس در جاده‌های گاسپورت مستقر بود و حلقه امنیتی کشیده بود. جو کلی تجمع معترضان در بیشتر مواقع آرام بود، اما برخی از آن‌ها با ایستادن مقابل خودروهای پلیس و سردادن شعارهایی مانند «شرم بر شما» و «همه‌شان را اخراج کنید» مانع حرکت ون‌های پلیس شدند.
زوئی هاگینز، نماینده حزب محافظه‌کار در شورای محلی گاسپورت، گفت که از قرار گرفتن دوباره در «چنین شرایطی» عصبانی، ناامید و ناراحت است. او افزود که تعدادی از معترضان در جاده موانعی ایجاد کردند، زباله و میخ ریختند و چند آتش‌سوزی کوچک به راه انداختند. به نظر می‌رسد نمایش «مهمان‌نوازی» بریتانیایی با چاشنی آتش و میخ، به یک سنت جدید در سواحل جنوبی تبدیل شده است.
پلیس؛ از ناتوانی تا گلایه از بودجه
دونا جونز، مقام ارشد پلیس همپشایر، با لحنی که بوی ناامیدی می‌دهد، از وزیر کشور خواست فورا مداخله کند تا نیروهای مرزبانی بریتانیا ظرفیت و شناورهای لازم را برای انتقال افراد به بندر دوور داشته باشند. او گفت: «هیچ مکانی در امتداد سواحل جنوبی بریتانیا نباید به عنوان محل پیاده شدن مورد استفاده قرار گیرد. ما برای مدیریت این وضعیت آمادگی و منابع لازم را نداریم و نمی‌توانیم بودجه آن را تامین کنیم.»
جونز در شبکه اجتماعی هم نوشت: «هزینه هر تجمع اعتراضی حدود ۱۵۰ هزار پوند از بودجه پلیس است که از محل مالیات‌های مردم تامین می‌شود. مبلغی که واقعا توان پرداخت آن را نداریم.» این یعنی پلیس وقت کمتری می‌تواند در خیابان‌های همپشایر و جزیره وایت بگذراند؛ اقدام فوری لازم است. این وضعیت باید متوقف شود.
وزارت کشور؛ سکوت معنادار و پاسخ‌های کلیشه‌ای
زوئی هاگینز از عدم پاسخگویی وزارت کشور انتقاد کرد و گفت که ایمیل‌هایی که روز یکشنبه ارسال کرده، هنوز پاسخی نگرفته است. او گفت: «این اصلا قابل قبول نیست. وزارت کشور و نیروی مرزبانی باید کنترل و مدیریت این وضعیت را در دست بگیرند.»
سخنگوی وزارت کشور بریتانیا حاضر نشد توضیح دهد که چرا این بار شهر گاسپورت انتخاب شده و گفت که این وزارتخانه درباره «عملیاتی که در جریان است» اظهارنظر نمی‌کند. او با لحنی کلیشه‌ای افزود: «نیروهای مرزی بریتانیا به صورت شبانه‌روزی بر کانال مانش نظارت دارند و از مرزهای ما حفاظت می‌کنند. ضروری است که همچنان هر فردی که با قایق‌های کوچک وارد می‌شود، بازداشت شود، مدارکش را بررسی کنیم و مراحل رسیدگی به پرونده‌اش را انجام دهیم.»
آمارها؛ کاهش اما همچنان نگران‌کننده
بر اساس داده‌های ردیابی کشتی‌ها، قایق بادی حامل پناهجویان صبح روز یکشنبه از منطقه‌ای نزدیک ساحل یوتا در نرماندی فرانسه حرکت کرده بود. این سومین مورد عبور پناهجویان از کانال مانش در یک ماه اخیر است. بر اساس آمار ثبت‌شده، در سال جاری میلادی ۱۹ هزار و ۴۵۱ نفر با قایق‌های کوچک از کانال مانش گذشته و خود را به بریتانیا رساندند. این آمار ۴۳ درصد کمتر از مدت مشابه سال گذشته و ۲۳ درصد کمتر از آمار سال ۲۰۲۴ است.
ماه گذشته نیز بیش از صد پناهجو در منطقه ایستنی در پورتسموث در جنوب بریتانیا از قایق‌ها پیاده شدند که باعث درگیری‌هایی میان معترضان محلی و پلیس شد. ۵۱ نفر از آن پناهجویان سرانجام از طریق دریا به دوور منتقل شدند. به نظر می‌رسد این چرخه معیوب «ورود، اعتراض، درگیری و انتقال» به یکی از تکراری‌ترین نمایش‌های سیاسی بریتانیا تبدیل شده است؛ نمایشی که در آن، پناهجویان قربانیان اصلی‌اند و سیاست‌مداران، تماشاگرانی بی‌تفاوت.
در پایان، باید پرسید: آیا بریتانیا واقعا توانایی مدیریت این بحران را دارد یا اینکه قرار است شاهد تکرار این صحنه‌های تلخ در شهرهای ساحلی بیشتری باشیم؟ تاریخ نشان داده که بی‌عملی و سکوت، هرگز راه‌حل نبوده است.