در حالی که خون مردم غزه هنوز از خاطرها نرفته، تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند قرار است امشب در شهر دبرتسن مجارستان به مصاف اسرائیل برود. بازی‌ای که از همان لحظه قرعه‌کشی، بوی باروت می‌داد و حالا با وجود تمام اعتراض‌ها، قطعاً برگزار خواهد شد.
مخالفت‌ها با این مسابقه که در چارچوب لیگ ملت‌های اروپا برگزار می‌شود، هر روز بیشتر می‌شود. فعالان مدنی خواستار تحریم این بازی به دلیل جنگ غزه هستند و گروه «ورزش ایرلند برای فلسطین» کارزاری با نام «بازی را متوقف کنید» راه انداخته است. عده‌ای هم از فدراسیون فوتبال ایرلند خواسته‌اند از این مسابقات کنار بکشد، اما انگار نه انگار.
چرا بازی ایرلند و اسرائیل این‌قدر جنجالی شده است؟
این بازی از همان روزی که دو تیم در گروه B3 همگروه شدند، به یک مسئله سیاسی تبدیل شد. ایرلند در سال‌های اخیر یکی از حامیان سرسخت فلسطینی‌ها بوده و دولت آن در سال ۲۰۲۴ به طور رسمی کشور فلسطین را به رسمیت شناخت. حالا قرار گرفتن در کنار اسرائیل در یک گروه فوتبالی، برای خیلی‌ها یادآور آن است که چگونه برخی دولت‌ها در برابر جنایت‌های جنگی سکوت می‌کنند و حتی به بهانه ورزش، دست دوستی می‌دهند.
هیمیر هالگریمسون، سرمربی ایرلند، پیش از این گفته بود تیمش «در برابر نسل‌کشی» بازی خواهد کرد. همین جمله کافی بود تا فدراسیون فوتبال اسرائیل او را به «جهل، ریاکاری و حماقت» متهم کند. جالب است که در این معادله، متهم کردن یک مربی به خاطر بیان حقیقت، عادی‌ترین کار ممکن به نظر می‌رسد.
اعتراض بازیکنان و مربیان به برگزاری بازی
برایان کر، سرمربی پیشین ایرلند، و جیمز مک‌کلین، بازیکن اسبق تیم ملی، از حامیان تحریم این بازی بوده‌اند. جیسون نایت، هافبک فعلی تیم، هم بعد از باخت ۱-۰ به کوزوو گفت: «به نظرم این بازی نباید برگزار شود.» این حرف‌ها در حالی زده می‌شود که شیدوزیه اوگبنه، بازیکن کناری، از مردم خواسته به بازیکنان برای تصمیم‌گیری فشار نیاورند. ظاهراً بعضی‌ها هنوز فکر می‌کنند فوتبال می‌تواند از سیاست جدا باشد؛ خنده‌دار است، نه؟
بحران در اردوی ایرلند؛ از تعویق نشست خبری تا شایعه انصراف دروازه‌بان
روز جمعه قرار بود هالگریمسون و یکی از بازیکنان ساعت ۰۹:۱۵ با خبرنگاران صحبت کنند، اما نشست خبری در آخرین لحظه به تعویق افتاد. بعداً یوفا اعلام کرد این نشست بعد از تمرین برگزار می‌شود و تمرین هم عقب افتاد. گزارش‌های تأییدنشده حاکی از آن بود که گوین بازونو، دروازه‌بان تیم، شاید نخواهد در این مسابقه بازی کند و چند بازیکن دیگر هم در حال فکر کردن به این موضوع هستند. اما حدود ساعت ۱۳:۰۰ بازیکنان جلسه را ترک کردند و کمی بعد اعلام شد که برای نشست خبری به ورزشگاه برمی‌گردند و تمرین ساعت ۱۴:۴۵ برگزار می‌شود. در نهایت، همه چیز برای برگزاری این مسابقه جنجالی آماده شد.
بازی در زمین بی‌طرف؛ اما نه برای فلسطین
قرار است این بازی ساعت ۱۹:۴۵ به وقت بریتانیا در شهر دبرتسن مجارستان برگزار شود و بازی برگشت هم ۴ اکتبر در باچکا توپولا، صربستان. انتخاب زمین بی‌طرف برای میزبانی از اسرائیل، در حالی است که خود ایرلند هم به نوعی بی‌طرف نیست؛ بی‌طرفی که در برابر نسل‌کشی معنایش را از دست می‌دهد.
از زمان حملات هفتم اکتبر حماس که حدود ۱۲۰۰ کشته و ۲۵۱ گروگان برجای گذاشت، اسرائیل حملات گسترده‌ای را در غزه آغاز کرده است. بر اساس آمار وزارت بهداشت غزه که زیر نظر حماس است و سازمان ملل آن را قابل‌اعتماد می‌داند، بیش از ۷۳ هزار نفر کشته شده‌اند که عمدتاً غیرنظامی، زنان و کودکان بوده‌اند.
آیا تحریم ورزشی می‌تواند تغییری ایجاد کند؟
در تاریخ، ورزش بارها به ابزاری برای اعتراض تبدیل شده است. از تحریم المپیک ۱۹۸۰ مسکو تا بازی‌های آفریقای جنوبی در دوران آپارتاید. اما سؤال این است که آیا برگزاری یک بازی فوتبال در برابر تیمی که نماینده یک رژیم جنایتکار است، می‌تواند وجدان‌های خفته را بیدار کند یا فقط به عادی‌سازی جنایت‌ها کمک می‌کند؟
جمهوری ایرلند در سال‌های اخیر نشان داده که در کنار مردم فلسطین ایستاده است. به رسمیت شناختن کشور فلسطین و انتقاد از اقدامات اسرائیل در جنگ غزه، اقداماتی شجاعانه بودند. اما حالا که تیم ملی این کشور قرار است در زمین فوتبال با اسرائیل روبه‌رو شود، این سؤال پیش می‌آید که آیا این حمایت‌ها فقط در حد حرف است یا در عمل هم ادامه خواهد یافت؟
در هر صورت، امشب فوتبال در برابر نسل‌کشی قرار می‌گیرد. تماشاگران ایرلندی که به دبرتسن سفر کرده‌اند، احتمالاً شعارهایی در حمایت از فلسطین سر خواهند داد و بازیکنان هم زیر فشار سنگینی بازی خواهند کرد. اما آنچه مهم است، این است که این بازی، هر نتیجه‌ای داشته باشد، در تاریخ فوتبال به عنوان یک لکه ننگ ثبت خواهد شد.
وای بر آن روزی که فوتبال، این بازی زیبا، به سکوی نمایش جنایت‌ها تبدیل شود. اما ظاهراً ما به آن روز رسیده‌ایم.